De stand van zaken: waar humanoid robots nu werkelijk staan

Het nieuws over humanoid robots ging jarenlang over aankondigingen: een nieuwe demonstratie, een financieringsronde, een belofte. Dit jaar veranderde de aard van dat nieuws. Het gaat nu over gedraaide uren, getekende contracten en plekken waar je het zelf kunt uitproberen.

Dit is waar het op dit moment staat.

Nederland heeft een proeftuin

Op 2 juli opende in Schiedam het Humanoid Application Center, het eerste Nederlandse centrum waar bedrijven humanoids op hun eigen werk kunnen uitproberen. Bouw, tuinbouw, voedingsverwerking en logistiek zijn de eerste sectoren. Dura Vermeer werkt er aan bestrating.

Dat is meer dan een symbolische opening. De vraag of zo’n robot iets voor een Nederlands bedrijf is, was tot deze zomer alleen theoretisch te beantwoorden.

Eerder dit jaar, in maart, haalde drogisterijketen Rossmann een UBTech Walker S2 in huis voor zijn distributiecentrum — een Europese primeur in de logistiek, en nadrukkelijk een meerjarige proef.

In de fabriek: van voorspelbaar naar rommelig werk

BMW zette in juni de Figure 03 in bij de logistiek in Spartanburg. De voorganger deed tien maanden lang plaatwerk in de carrosseriebouw en droeg bij aan ruim 30.000 auto’s, zonder incidenten. De nieuwe taak is bewust moeilijker: onderdelen uit ongesorteerde bakken pakken en in volgorde leggen.

Dat verschil is het hele verhaal van dit jaar. Repeterend werk op een vaste plek konden robots al lang. Improviseren nog niet.

De eerste harde cijfers

Agility Robotics meldde begin september ruim 65.000 bedrijfsuren voor Digit, verdeeld over negen klantlocaties, plus meer dan $300 miljoen aan meerjarige orders.

Zet daar het andere getal uit datzelfde bericht naast: $1,8 miljoen omzet over 2025. Dat verschil tussen orderboek en gerealiseerde omzet is op dit moment het eerlijkste beeld van de hele sector.

China produceert, Amerika zet in

In het eerste halfjaar gingen wereldwijd ruim 19.000 humanoids de deur uit, 272 procent meer dan een jaar eerder. Meer dan 97 procent kwam uit China, met AgiBot voorbij Unitree als grootste.

Maar geleverde robots zijn iets anders dan werkende robots. China meet productie, Amerika meet gedraaide uren. Allebei waar, en ze zeggen iets heel verschillends.

Tesla bouwde ondertussen zijn Model S-lijn in Fremont om tot robotfabriek. Op papier een miljoen robots per jaar; in werkelijkheid zo’n duizend stuks, allemaal voor intern gebruik.

En thuis?

1X begon met de verkoop van Neo voor $20.000. Met een voorbehoud dat in de meeste berichten wegvalt: bij klussen die de robot nog niet kent, neemt een medewerker op afstand de besturing over — en kijkt daarmee je huis in.

Thuis blijft voorlopig het moeilijkste terrein. Een fabriek heeft vaste hoogtes, duidelijke regels en herhaling. Een huis heeft niets van dat alles.

Waar het op neerkomt

De sector is voorbij het punt waarop alleen demonstraties het nieuws haalden. Er wordt gemeten, er wordt getekend, en er wordt op een paar plekken echt gewerkt.

Tegelijk is de schaal nog klein en lopen de grote getallen ver vooruit op de werkelijkheid. Wie beide dingen vasthoudt, kijkt er het scherpst naar.